Misschien Esther

vogels-3008x752

Dit boek, oorspronkelijke titel Vielleicht Esther, heeft mijn mening over schrijvers die als ik-persoon aanwezig zijn in een boek behoorlijk op de helling gezet. Over het algemeen ben ik er geen fan van als de auteur aanwezig is als kleinzoon of onderzoeker in het verhaal dat hij of zij wil vertellen, maar dit boek heeft mijn ideeën daarover toch wel veranderd. Misschien komt het omdat de auteur, Katja Petrowskaja, zo sympathiek is of omdat ik haar zo goed begrijp als leeftijdsgenoot en nazaat van mensen bij wie de Tweede Wereldoorlog altijd aanwezig is in de verhalen en levens. Feit is dat ik niet eerder zo onder de indruk was van een familieverhaal in deze vorm. Ondanks het tragische van de vele voorouders van wie ze de sporen natrekt, kun je toch ook geregeld lachen om de situaties waarin ze zich bevindt (‘Waarom reis ik toch altijd in de winter?’ of ‘Het is geen schikking van het lot dat wij elkaar hier ontmoeten, maar het is het alwetende Google dat er voor zorgt dat we alleen maar steeds meer mensen en spullen vinden die we al eens gegoogeld hebben’). Ook heb ik zitten genieten van de taalvondsten en de associaties die ze heeft bij wat ze ziet en hoort.

Misschien Esther is een familiegeschiedenis zoals ik die nog niet eerder heb gelezen. Katja Petrowskaja geeft haar, grotendeels joodse en grotendeels overleden, voorzaten een gezicht of een verhaal op basis van de snippers informatie die ze over hen vindt. Zo las ik met verwondering over de vele generaties familieleden die doofstomme kinderen leerden lezen, schrijven én spreken, maar ook met verbazing en afschuw over het drama van Babi Jar in Oekraïne, een gebeurtenis waaraan de schrijfster terecht de herinnering levend wil houden. Alhoewel vol met verrukkelijke taligheden (zeker als je interesse hebt in Duits, Jiddisch en Slavische talen), bijzondere associaties en gedachtelijnen en fijnzinnige humor, is het absoluut geen lichtvoetig boek. Af en toe bezwijk je onder de zwaarmoedigheid en het schuldgevoel van de auteur. Voor wie niet wegloopt van thema’s als de jodenvervolging, communistisch en nazistisch Oost-Europa en het niet erg vindt af en toe zelf de gaten in te vullen die er vallen in de levensverhalen, is dit een heel boeiend boek. Ik zou er wél even voor gaan zitten.

 

Foto Pixabay/Aquilatin

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *