Herman

Herman 1000x250

Het huis ruikt naar een mengsel van gist, rum en brood. Bij elke vlaag denk ik weer aan hem. Ik was vijftien toen hij kwam en achttien toen we hem wegdeden. Herman was zijn naam. Je kreeg hem in je handen gedrukt van een ‘vriendin’ en moest hem dan laten uitdijen en bakken. Een restje ging naar de volgende vriendin. Ik dacht nooit meer iets van Herman, de kettingcake, te vernemen, maar gister stond er ineens dat plastic bakje. Mijn dochter had hem gekregen van een vriendin. Herman, friends4ever.

Geplaatst op de Facebookpagina van Schrijven Magazine: Ultrakorte Verhalen (maximaal 99 woorden) op 1 februari 2017 in de week van het korte verhaal.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *