Dialoog

Dialoog afb 2 4000x1000

Kort geleden was ik bij de presentatie van het boek ‘Zoeken naar George’  door Kim Heijdenrijk. Ik was erg nieuwsgierig naar haar boek en had er via verschillende kanalen al over gehoord. Voor wie dit niet geldt: Kim Heidenrijk ging op zoek naar een zekere George Krul die begin van de 20e eeuw werd geboren in een van de armste buurten van Den Haag, ‘op het veen’ zoals ze daar zeggen. Deze George (‘Sjors’) schreef in 1916 een kaartje aan zijn oom vanuit een weeshuis met daarop de vraag ‘of hij wist waar moeder was’. De schrijfster, journaliste van huis uit, ging op onderzoek uit en reconstrueerde het verhaal van George, een heel gewone, onopvallende man die iets van zijn leven wist te maken ondanks zijn slechte start, maar die maar door weinigen mensen wordt herinnerd.

Zoals dat hoort bij dergelijke boekpresentaties werd ze geïnterviewd door een man die een aantal obligate vragen stelde, maar ook een aantal interessante. Eén daarvan intrigeerde me vooral: waarom gebruikt de schrijfster helemaal geen dialoog in het boek? We begrepen uit haar toelichting dat ze zich aan de feiten wilde houden. ‘Maar er zijn zoveel schrijvers die zich aan de feiten houden, maar wél doorfantaseren op die feiten,’ aldus de interviewer. Ze reconstrueren dus wat er gezegd zou kunnen zijn. Als dat op een geloofwaardige manier gebeurt, voegt het een hoop toe aan de feiten. Volgens de interviewer ‘moet je wel een erg goede schrijver zijn om dat te kunnen’. Kim Heijdenrijk deed dit niet ‘omdat het gewoon niet werkte’, zei ze me tijdens het signeren.
‘Maar gaat dat niet tegen alle huidige inzichten in?’, vroeg ik haar .
‘Ja, misschien wel en ik schrijf ook graag dialogen, maar het was gewoon niet goed voor dit boek om dat te doen.’ Ze nodigde me uit om haar te laten weten of ik de dialogen miste na het lezen van het boek.

Zelf gebruik ik redelijk wat dialoog in het boek dat ik aan het schrijven ben. Niet de hele tijd. Ik zoom af en toe in op gebeurtenissen en dan komen de dialogen vanzelf. Dat wissel ik af door met zevenmijlslaarzen door de gebeurtenissen te lopen. Daar zul je dan weer weinig dialoog tegenkomen. Kim Heijdenrijk’s boek ligt klaar om aan te beginnen. Ik ben erg benieuwd hoe ze het voor elkaar speelt om een zo dik boek te schrijven zonder dialogen. Ze moet wel een erg goede schrijver zijn.

PS. Houd mijn blog-rubriek ‘Wat ik lees‘ in de gaten. Ik vermoed dat er de komende maanden wel een recensie van dit boek verschijnt.

 

Foto Pixabay/geralt

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *