Wildernissonate

wolven MRCat 3200x800

Het boek ligt al een tijdje op mijn bureau, al uitgelezen, maar ik wilde het nog even voor mezelf houden: Wildernissonate, de autobiografie van pianiste en wolvenbeschermer Hélène Grimaud. Ik kwam het boek op het spoor door Margot Dijkgraaf, kenner en pleitbezorger van de Franse literatuur, die erover vertelde op de radio. Het boek is al ruim tien jaar oud, maar tijdloos en ik weet zeker dat het over honderd jaar nog net zo zal inspireren als nu. Waar het over gaat: over Grimauds leven als pianiste, over haar fascinatie voor wolven, maar wat mij betreft vooral over iemand die zich ongelofelijk vrij voelt en gedraagt. Het is een getuigenis van, nee, pleidooi voor een leven dat honderd procent in het teken staat van haar talent en haar fascinaties. Mensen als Hélène Grimaud, die zó weten wat ze willen, zich zo compleet vrij en autonoom gedragen en die dan ook nog heel ver komen, zijn natuurlijk zeldzaam. Haar kompas lijkt al vanaf haar geboorte perfect gekalibreerd, al had ze als kind wel even de tijd nodig om het noorden te vinden. Toch, hoe onbereikbaar ook voor ons stervelingen met slechts bescheiden talenten, is haar levensverhaal een enorme bron van inspiratie. Na het lezen van dit boek voelt het als een plicht en vanzelfsprekendheid om je talenten te ontwikkelen, om kunst, kunstenaarschap en vakmanschap te omarmen.

In Wildernissonate (oorspronkelijk Variations sauvages) neemt Grimaud je mee door haar muzikale leven, afgewisseld door wetenswaardigheden en oude vertellingen over wolven, en legt uit wat haar steeds bewogen heeft in de keuzes die ze maakte. De manier waarop ze dat doet dwingt bewondering af, vooral omdat ze niet om bewondering lijkt te vragen. Haar sterke wil, dwarsheid, eigengereidheid maar ook zelfreflectie illustreert ze aan de hand van de muzikale werken waar ze zich in haar jeugd helemaal in onderdompelde alvorens ze uit te voeren. Haar eerste kennismaking met wolven toont vooral haar intuitieve en ontwapenende kant. Deze fascinerende vrouw spaart zichzelf beslist niet in dit boek én, dat is pas echt jaloersmakend, ze blijkt ook nog eens een fantastische schrijfster. Het verhaal komt recht uit haar hart, evenals de onvergetelijke zinnen aan het eind van het boek: ’Zoals de wolf de aarde bezit en de vis de oceaan, zoals de vogel de lucht bezit en de goden het vuur, zo moet ook de mens zijn element vinden. Het vijfde element. Het enige waaruit we nooit verstoten zullen worden. Dat element is de kunst.’

 

Luisteren naar de radio4-uitzending met Margrot Dijkgraaf op 21 januari 2017, met ook muziek van Hélène Grimaud, kun je hier (Grimaud na 1 uur).

Foto Pixabay/MRCat

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *